Van kil beton naar doorleefd huis

10 augustus 2026

Morgen is het 30 jaar geleden dat NAC voor het eerst in een nieuw stadion speelde: het Fujifilm Stadion. Later kreeg het ook nog de naam MyCom Stadion en zelfs nog even N.A.C. Stadion. Dit stadion werd de nieuwe thuishaven voor onze club.

Schilderijen aan de muur

Een verhuizing betekent vrijwel altijd dat een dierbare plek verlaten moet worden. En voor veel NAC-fans is en blijft de Beatrixstraat zo’n plek. Het stadion waar historische duels plaatsvonden, waar gewonnen werd van landskampioenen, wereldkampioenen zelfs. Een plek waar leed en vreugde elkaar afwisselden, waar vriendschappen zijn ontstaan, waar een vonkje oversloeg. Het vonkje dat leidde tot een vurige liefde voor NAC is voor generaties supporters daar ontwikkeld.

De verhuizing naar een modern stadion viel dan ook zwaar voor veel mensen. Nostalgie ontbrak in die betonnen bak, heroïsche gevechten hadden er nog niet plaatsgevonden en een vast plekje zoals in de Beatrixstraat had de supporter niet. Die vertrouwde tegel van de Beatrixstraat had plaatsgemaakt voor een plastic stoeltje, een emotieloze plek. De persoon met wie je naar een wedstrijd ging was nog steeds dezelfde, maar het huis was anders. Er was nog niet geleden in dat nieuwe huis, er was nog niet gevierd. Het leven ontbrak.

En nu, 30 jaar later, is alles anders. Het Rat Verlegh Stadion voelt als een thuis. De fan heeft zijn vaste zetel gevonden, de fan weet waar de koelkast staat. Aan de muren sieren schilderijen en foto’s in de vorm van graffiti en vlaggen. De reden? Er is geleefd in het huis. Geschiedenis, die is daar in dertig jaar geschreven.

Die vreugde, onvergetelijk

Zo is er zwaar geleden op die plek. Roda en NEC zorgden ervoor dat NAC degradeerde. In dit stadion! Met 0-8 verliezen van Ajax, bekerduels die verloren gingen tegen Excelsior en Go Ahead... Sterker nog: er is zelfs een NAC-speler overleden in het stadion: Dominique Diroux. Het spandoek in de hoek aan de lange zijde is de stille getuige. Het Rat Verlegh Stadion was dus het decor voor donkere periodes.

Daartegenover staan tientallen momenten van ultieme vreugde. Winstpartijen tegen Willem II, bekerduels tegen PSV en Ajax die werden gewonnen, en wat te denken van die 6-2 tegen Excelsior in 2024. André Hazes trad er op tijdens het afscheidsduel van Peter Remie. De solo van Anthony Lurling, de goal van Alfred Schreuder en Jelle ten Rouwelaar die de overwinning tegen HBS vierde alsof de beker gewonnen was. Mooier wordt het niet of toch wel? Die late goal van Kenny van der Weg tegen Helmond Sport. Die vreugde, toen, onvergetelijk!

Al dit soort moment brachten mensen op de tribune bij elkaar. Supporters zijn maten van elkaar geworden omdat ze samen daar het NAC-leven hebben geleden. Vaders die samen met hun kinderen genoten van mooie overwinningen of prachtige goals. En wat te denken van de vriendinnengroepen die trouw onder het genot van een biertje iedere wedstrijd op de B-side zitten. Zelfs ministers-presidenten kwamen voor een Avondje NAC naar het Rat Verlegh Stadion. Al die mensen deden dit allemaal om herinneringen te maken. Vreugde en verdriet te delen. Te lachen met elkaar, maar ze zaten ook zij-aan-zij te rouwen. Maar ook die oude supporter die ieder keer uitkijkt om naar zijn NAC te gaan kijken en daar zijn levensvreugde uithaalt. Rustig op zijn stoeltje kijkend en inmiddels voetbalvriend van de persoon die naast hem zit. Er zitten vrouwen op de tribune wiens man niks om het spelletje geeft, maar in het vak waar zij voetbal kijkt heeft ze inmiddels na al die jaren genoeg kennissen gevonden met dezelfde passie.

Thuiskomen in het Rat Verlegh Stadion

Een hele nieuwe generatie jonge mensen is geïnfecteerd met het NAC-virus. Zij hebben niks met de Beatrixstraat; hún NAC-huis staat aan de Stadionstraat in Breda en heet het Rat Verlegh Stadion. Het is de plek waar NAC meer dan ooit een bindmiddel voor Breda is geworden. Het maakt niet uit wat je afkomst is. Je leeftijd of geslacht, het doet er niet toe: per jaar gaan honderdduizenden mensen naar dat ooit zo kille gebouw om daar het leven te vieren, het NAC-leven. Schelden als het niet goed gaat, uit je plaat gaan van euforie. NAC is een o zo belangrijk onderdeel van de mensen uit de stad en de verre omgeving, en het Rat Verlegh Stadion is de centrale ontmoetingsplek geworden. Een plek gevuld met historie en nostalgie. Een plek waar, mocht er later ooit afscheid van genomen worden, met weemoed naar teruggekeken gaat worden.

En voor veel NAC-supporters wordt dit stadion zo’n plek, of is het al geworden. Het stadion waar historische duels plaatsvonden, waar gewonnen werd van landskampioenen. Een plek waar leed en vreugde elkaar afwisselden, waar vriendschappen zijn ontstaan, waar een vonkje oversloeg. Het vonkje dat leidde tot een vurige liefde voor NAC is voor generaties supporters daar ontwikkeld.

Naar het Rat Verlegh Stadion gaan voelt tegenwoordig als thuiskomen. Het is het thuis van jouw liefde NAC. Die ooit zo emotieloze plastic stoel is veranderd in een vertrouwde zetel. Jouw plekkie in een thuis vol emoties door al die herinneringen. 30 jaar NAC-geschiedenis ligt er in het Rat Verlegh Stadion.