Recordinternational

Kees Kuijs, geboren op 4 oktober 1931 in Anna Paulowna, begon pas op 16-jarige leeftijd in clubverband te voetballen. Breezand Klein-Sluis Combinatie (BKC) was zijn eerste vereniging, waar hij maar één jaartje voetbalde voordat hij naar ZAP vertrok. Hier maakte hij al op 17-jarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal, eerst als aanvaller en later als verdediger. In die periode verruilde hij de Mulo in Den Helder voor het CIOS in Overveen, een dorp ten westen van Haarlem. Hij moest wel. Het bedrijf van zijn vader, die bloembollenkweker was, overnemen was geen optie. Zijn oudere broer zat daar namelijk al in. Op de MULO werd hij door een vriend gewezen op het CIOS. Zijn opleiding verliep voorspoedig. Voetbal was zijn richting, maar iedere dag sporten vond hij heerlijk. Boksen, handballen, het maakte hem niet uit. En in het weekend reisde Kuijs terug naar Breezand om te voetballen bij de vierdeklasser ZAP.

Toen Kuijs twee jaar op het CIOS zat werd hij benaderd door Haarlem. Of hij geen zin had om daar te komen spelen? Kuijs zei ja en werd een roodbroek. Hij zou uitgroeien tot een gedegen verdediger. Een faire speler die er altijd stevig inging, maar getuige het feit dat hij slechts één keer een officiële waarschuwing kreeg, ging hij nooit echt over de scheef. Als dienstplichtig militair haalde hij vervolgens het Nederlands Militair Elftal. Dit leverde leuke tripjes naar Turkije en Bulgarije op. Maar Kuijs had meer in zijn mars. Na nog geen anderhalf seizoen in Haarlem maakte Kees op 13 maart 1955 zijn officiële debuut in het Nederlands Elftal. Bijna zeven jaar lang was hij er een vaste waarde. Hij speelde uiteindelijk 43 interlands.

Na Haarlem kon hij naar Limburgia. Kon daar sportinstructeur worden in de mijnen, maar na een bezoekje met zijn vader aan Limburg was hij er snel aan uit. NAC werd de volgende stap. NAC’s topman Joseph Meeùs bekeek alle interlands en was onder de indruk van de verdediger. Hij polste zowel Haarlem als Kuijs. NAC was bereid een behoorlijk bedrag te betalen voor de international. 25.000 Gulden was uiteindelijk het bedrag dat NAC overmaakte. 10.000 Daarvan uit de portemonnee van Meeùs. Zo graag wilde hij Kuijs toevoegen aan NAC.

Bij NAC was Kuijs een steunpilaar, die bereid was hard te werken. Bovendien moedigde hij de spelers aan dit ook te doen. De aanvoerder speelde tot en met maart 1963 maar liefst 259 officiële wedstrijden voor NAC, waarin hij tweemaal doel wist te treffen. In zijn periode bij NAC speelde hij bovendien 39 van zijn 43 interlands. Ne-gen-en-der-tig interlands als NAC-speler! Een record dat voor de eeuwigheid in de boeken zal blijven staan. Zijn kwaliteiten werden zelfs erkend door Johan Cruijff, die hem opnam in zijn selectie voor het 'Oranje van de Eeuw'.

Kuijs was wellicht de grootste naoorlogse speler ooit bij NAC. Met recht een legendarische NAC-speler. Nadat hij was gestopt als speler was Kuijs nog een tijdje verzorger bij NAC. Maar dat hield hij niet lang vol. Hij ergerde zich kapot aan de mentaliteit. Snapte niet dat spelers excuses zochten om niet te hoeven trainen.

Kuijs werd nog trainer bij Veerse Boys en bleef voornamelijk in het voetbal actief als rapporteur van De Telegraaf, waar hij wekelijks spelers een cijfer gaf. Hij fungeerde een half seizoen als een soort technisch directeur van NAC toen Henk Wullems was ontslagen en de ongediplomeerde Jo Jansen het roer in handen kreeg. Kuijs beschikte wel over de juiste papieren.

Bovenal was Kees Kuijs fysiotherapeut. Menig Bredaas inwoner heeft persoonlijk kennisgemaakt met de beste linksback in de geschiedenis van NAC ooit.

Een NAC-icoon is niet meer. Rust zacht, Kees! Wij wensen familie, vrienden en kennissen van de heer Kuijs enorm veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.